Sąd Okręgowy w Olsztynie skazał na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Ireneusza G. za nielegalne udostępnianie kanałów telewizji cyfrowej. Sąd orzekł wobec oskarżonego także obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę łącznie 2,5 mln zł na rzecz pokrzywdzonych spółek medialnych.
Prokuratura Okręgowa w Olsztynie zarzuciła Ireneuszowi G. popełnienie przestępstwa polegającego na nielegalnym udostępnianiu za pośrednictwem sieci internetowej znacznej liczbie nieuprawnionym odbiorcom (ponad 800 osób) kanałów telewizji cyfrowej oraz pobieranie z tego tytułu opłaty. Ireneusz G. ten nielegalny proceder miał prowadzić w latach 2013-2019 w Mrągowie, Turku i Będzinie. Według ustaleń prokuratora, oskarżony wspólnie i w porozumieniu z inną osobą wytworzył najpierw niedozwolone urządzenia w postaci tzw. serwerów cardsharingowych, przystosowanych do korzystania przez nieuprawnionych odbiorców z chronionych usług dostępu do cyfrowych programów telewizyjnych platform satelitarnych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy – firm z branży medialnej. Dzięki tym urządzeniom mógł on następnie, poprzez sieć internetową, udostępniać nieuprawnionym odbiorcom kanały telewizji cyfrowej oraz pobierać z tego tytułu opłaty abonamentowe, powodując u dwóch pokrzywdzonych spółek medialnych straty o łącznej kwocie przekraczającej 10 mln zł.
Ireneusz G. został oskarżony także o pranie pieniędzy pochodzących z prowadzonego przez niego i opisanego wyżej nielegalnego procederu.
W dniu 20 kwietnia 2022 r. przed Sądem Okręgowym w Olsztynie odbyło się posiedzenie w przedmiocie rozpoznania wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie o wydanie wobec Ireneusza G. wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy. Nadmienię, że wniosek prokuratora dotyczył również Adama C. – nieuprawnionego odbiorcy oskarżonego o korzystanie z nielegalnego dostępu do cyfrowych programów telewizyjnych bez wcześniejszego upoważnienia usługodawcy.
Z uwagi na fakt, że okoliczności popełnienia przestępstw i wina oskarżonych nie budziły wątpliwości, a oskarżyciele posiłkowi – pokrzywdzone spółki medialne – nie zgłosili sprzeciwu, Sąd uwzględnił wniosek prokuratora i jeszcze w tym samym dniu wydał wyrok bez przeprowadzenia rozprawy.
Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2022 r. uznał Ireneusza G. za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów i skazał go za to na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres 3 lat próby, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora. Sąd orzekł wobec Ireneusza G. także obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz oskarżycieli posiłkowych łącznie kwotę 2,5 mln zł. Ponadto, Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości na tablicy ogłoszeń w budynku Urzędu Miasta w Mrągowie przez okres 6 miesięcy.
Tym samym wyrokiem Sąd skazał Adama C. na karę 2 tys. zł grzywny oraz zobowiązał go do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz oskarżycieli posiłkowy łącznie kwotę ponad 2 tys. zł.
Wyrok w tej sprawie jest prawomocny.
Oskarżony został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu. Sąd na mocy art. 46. § 1 k.k. zasądził wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:
Canal+ Polska S.A. kwoty 1.000.000,00 zł
Cyfrowy Polsat S.A. kwoty 1.500.000,00 zł
Jest to rekordowa kwota w historii walki z procederem sharingu w Polsce.
Przestępstwo sharingu polega na nielegalnym rozdzieleniu uprawnień karty abonenckiej i udostępnieniu tych uprawnień osobom do tego nieuprawnionym przy użyciu urządzeń niedozwolonych, za pośrednictwem Internetu. W procederze sharingu biorą udział dawca – oferujący nielegalną usługę i biorca – osoba, której udostępniana jest telewizja. Dawca popełnia przestępstwo określone w artykule 6, a biorca w artykule 7 ustawy o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym:
Art. 6:
Kto, w celu użycia w obrocie, wytwarza urządzenia niedozwolone lub wprowadza je do obrotu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Tej samej karze podlega, kto świadczy usługi niedozwolone.
Art. 7:
Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posiada lub używa urządzenie niedozwolone, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Jeżeli sprawca używa urządzenia niedozwolonego wyłącznie na własne potrzeby, podlega grzywnie.
źródło: Sąd Okręgowy