Nauka, ruch i człowiek – to trzy hasła, które najtrafniej opisują drogę zawodową profesora Jarosława Jaszczura-Nowickiego. Utytułowany fizjoterapeuta, badacz i dydaktyk z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego właśnie dołączył do grona profesorów tytularnych. To zwieńczenie wieloletniej pracy, ale też początek nowego etapu.
Profesor UWM z tytułem od prezydenta RP
Jarosław Jaszczur-Nowicki z Katedry Fizjoterapii w Szkole Zdrowia Publicznego Collegium Medicum UWM otrzymał tytuł profesora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu. Akt nadania podpisał Prezydent RP. To wyróżnienie przyznano mu w dyscyplinie nauki o kulturze fizycznej – dziedzinie, którą zgłębia od lat z różnych perspektyw: od psychologii sportu, przez fizjologię, aż po biomechanikę i badania nad ruchem.
Choć jego zainteresowania są szerokie, jednym z kluczowych obszarów, który konsekwentnie bada, jest rozkład sił stóp na podłoże w różnych formach aktywności człowieka – zarówno u sportowców, jak i osób starszych czy z niepełnosprawnościami.
Od trenera do profesora. Choroba, żeglarstwo i naukowa pasja
Droga profesora Jaszczura-Nowickiego nie była oczywista ani łatwa. Początkowo planował zostać trenerem żeglarstwa, a jego pasję do sportów wodnych rozbudził ojciec – twórca Bazy Mrągowo. Już na początku kariery naukowej zaprojektował symulator do windsurfingu i prowadził badania z kadrą narodową. Później zdobywał kolejne stopnie naukowe, jednocześnie nie porzucając dydaktyki i pracy z ludźmi.
Punktem zwrotnym w jego życiu była ciężka choroba, która wyłączyła go z pracy na kilka miesięcy. To właśnie wtedy – za namową żony – zdecydował się ubiegać o tytuł profesora. Mimo że wcześniej nie skupiał się na tytułach, to dziś przyznaje, że osiągnięcie najwyższego stopnia naukowego daje mu satysfakcję.
Sztuczna inteligencja, rehabilitacja i przyszłość nauki
Profesor nie zamierza jednak spoczywać na laurach. Obecnie planuje realizację projektu naukowego z wykorzystaniem sztucznej inteligencji do diagnozowania i monitorowania procesów rehabilitacyjnych. To odpowiedź na rosnące potrzeby w zakresie spersonalizowanej opieki i terapii pacjentów z zaburzeniami ruchu. Nowoczesny, mobilny system AI ma pozwalać na zdalne, precyzyjne monitorowanie parametrów biomechanicznych.
Jak mówi sam profesor – teraz chce dzielić się wiedzą i wspierać młodszych naukowców. Pracuje jako promotor, mentor i dydaktyk, który stawia na partnerskie relacje ze studentami i aktywne angażowanie ich w proces nauki.
W życiu prywatnym nadal pozostaje wierny żeglarstwu, a wolne chwile poświęca rodzinie oraz literaturze – zwłaszcza tej dotyczącej historii papiestwa i polityki.
źródło: UWM, fot: UWM
