\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nŹródło: PAP\n","spintaxed_ttl":"Zmarł Jerzy Urban, rzecznik prasowy rządu PRL w czasie stanu wojennego ","spintaxed_cnt":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_ttl":"Zmarł Jerzy Urban, rzecznik prasowy rządu PRL w czasie stanu wojennego ","spintaxed_cnt":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_ttl":"Zmarł Jerzy Urban, rzecznik prasowy rządu PRL w czasie stanu wojennego ","spintaxed_cnt":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_ttl":"Zmarł Jerzy Urban, rzecznik prasowy rządu PRL w czasie stanu wojennego ","spintaxed_cnt":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_ttl":"Zmarł Jerzy Urban, rzecznik prasowy rządu PRL w czasie stanu wojennego ","spintaxed_cnt":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","spintaxed_cnt2":" \n\nJerzy Urban, redaktor naczelny popularnego \"Tygodnika Nie\" zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego - poinformowała redakcja 'NIE'.\n\n\n\nUrban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS \"Głosu Porannego\". W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w \"Nowej Wsi\".\n\n\n\nW latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika \"Polityka\", gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.\n\n\n\nW czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik \"Nie\", w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.\n\n\n\nŹródło: PAP\n","original_ttl":"Nie żyje Jerzy Urban rzecznik prasowy rządu PRL w stanie wojennym","original_cnt":"\nNie żyje Jerzy Urban, zmarł w wieku 89 lat. Był redaktorem naczelnym \"Tygodnika Nie\". W latach 1981–89 jako rzecznik prasowy Rady Ministrów PRL, wspóltworzył propagandę stanu wojennego - informację o jego śmierci potwierdziła redakcja Tygodnika \"NIE\".\n\n\n\nJerzy Urban urodził się 3 sierpnia 1933 r. w Łodzi w rodzinie o korzeniach żydowskich, od pokoleń zasymilowanej. Jego ojciec był redaktorem \"Głosu Porannego\" związanego z PPS. Po wybuchu wojny uciekając przed Niemcami wraz z rodzicami przedostał się do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 r. jego rodzina ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie wróciła do Łodzi, a po kilku latach przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy Urban w Liceum im. Stanisława Staszica zdał maturę.\n\n\n\nJeszcze przed ukończeniem szkoły średniej związał się z tygodnikiem \"Nowa Wieś\". W 1951 r. rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. W 1955 r. przeniósł się z \"Nowej Wsi\" do redakcji \"Po prostu\", gdzie pracował do 1957 r. W latach 1957-61 oraz 1964-69 objęty zakazem druku, publikował pod pseudonimami (m.in. Jan Rem, Jerzy Kibic). Od 1961 do 1981 r. kierował działem krajowym w tygodniku \"Polityka\". W sierpniu 1981 r. został rzecznikiem prasowym rządu gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Funkcję tę pełnił w kolejnych gabinetach do 1989 r.\n\n\n\nOd 1986 r. wspólnie ze Stanisławem Cioskiem i szefem wywiadu MSW gen. Władysławem Pożogą opracowywał dla gen. Jaruzelskiego analizy polityczne i propozycje działań. Został członkiem powołanego przez Biuro Polityczne sztabu, mającego nadzorować przygotowania do Okrągłego Stołu i jego przebieg. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego strony koalicyjno-rządowej. Uczestniczył również w obradach podstolika ds. środków masowego przekazu. W roku 1989 (od kwietnia do września) był przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie do maja 1990 r. dyrektorem i redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Robotniczej. W roku 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej pozostawał bezpartyjny. Od jesieni 1990 r. był wydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika \"Nie\".\n\n\n\nźródło: PAP\n","burst_total_pageviews_count":1,"wpil_sync_error":1,"post_views_last_72_hours":6,"wpil_sync_report3":1}},"postCountOnPage":1,"postCountTotal":1,"postID":154488,"postFormat":"standard"};
dataLayer.push( dataLayer_content );
Jerzy Urban, redaktor naczelny popularnego „Tygodnika Nie” zmarł w wieku 89 lat. W latach 1981–89 pełnił funkcję rzecznika prasowego Rady Ministrów PRL, gdzie współtworzył propagandę stanu wojennego – poinformowała redakcja 'NIE’.
reklama
Urban urodził się w rodzinie o korzeniach żydowskich w 1933 roku, jego ojciec był redaktorem podległego PPS „Głosu Porannego”. W czasie okupacji rodzina Urbańskiego ukrywała się na tzw. aryjskich papierach. Po wojnie przeniosł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył szkołę średnią i rozpoczął karierę dziennikarską w „Nowej Wsi”.
W latach 1957-61 oraz 1964-69 publikował pod różnymi pseudonimami, w tym jako Jan Rem czy Jerzy Kibic, ze względu na zakaz druku. W 1961 roku dołączył do tygodnika „Polityka”, gdzie kierował działem krajowym aż do 1981 roku. W sierpniu 1981 roku objął stanowisko rzecznika prasowego gen. Wojciecha Jaruzelskiego, które pełnił do 1989 roku. Wspólnie z Władysławem Pożogą i Stanisławem Cioskiem opracowywał analizy polityczne dla prezydenta i był członkiem sztabu przygotowującego Okrągły Stół.
reklama
W czasie obrad Okrągłego Stołu pełnił funkcję rzecznika prasowego koalicji rządzącej. Po zmianach politycznych został przewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji i dyrektorem Krajowej Agencji Robotniczej. W 1990 roku założył nowy tygodnik „Nie”, w którym przez długi czas piastował funkcję redaktora naczelnego. W 1990 roku wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej.