Badacze z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (UWM) poświęcają dużo uwagi jeziorom w Olsztynie, w tym także dawnemu jezioru Płociduga Duża.
Jezioro Płociduga Duża
Na terenie między aleją Warszawską oraz ulicami Kalinowskiego i Tuwima, dzięki działaniom bobrów i ulewnym deszczom, odrodziło się to polodowcowe jezioro. W XVIII i XIX wieku osuszono je, a przez lata teren wykorzystywano jako łąki. Teraz naukowcy widzą w nim ogromny potencjał retencyjny. Dr hab. Stanisław Czachorowski, prof. UWM z Wydziału Biologii i Biotechnologii, podkreśla, że wystarczy zmodernizować wały, aby Płociduga mogła pełnić funkcję zbiornika retencyjnego, pomagając w zarządzaniu wodami opadowymi w Olsztynie.
Praktycznie za darmo, dzięki minimalnym wymaganiom prac modernizacyjnych. Przy ul. Tuwima znajduje się przepompownia, która może być wykorzystana. Historycy proponują również stworzenie na wysepce stanowiska archeologiczno-edukacyjnego, co dodatkowo zwiększa potencjał jeziora do promocji nauki.
Jezioro Długie
Jezioro Długie, jedno z najpopularniejszych akwenów w Olsztynie, od lat jest poddawane badaniom przez naukowców z UWM. Dr hab. inż. Jolanta Grochowska, prof. UWM i kierownik Katedry Inżynierii Ochrony Wód i Mikrobiologii Środowiskowej, przypomina, że jakość wody w jeziorze zależy od wielu czynników, w tym zagospodarowania zlewni. W przeszłości jezioro Długie ucierpiało z powodu odprowadzania surowych ścieków z okolicznych domów, co doprowadziło do jego degradacji. Dzięki rekultywacji, która trwała od 1987 do 2003 roku, jezioro odzyskało dobrą jakość wód. Obecnie Jezioro Długie jest jednym z najlepiej zarządzanych jezior w Olsztynie, chociaż nadal wymaga monitoringu i dbałości o otaczający je teren. Obecnie jezioro Długie oczyszczane jest z moczarki delikatnej, która jest rośliną inwazyjną.
Wyzwania związane z jeziorem Ukiel
Jezioro Ukiel, popularne wśród mieszkańców i turystów, wymaga szczególnej ochrony. Dr hab. inż. Renata Augustyniak-Tunowska, prof. UWM z Katedry Inżynierii Ochrony Wód i Mikrobiologii Środowiskowej, zwraca uwagę na wzrost zabudowy wokół jeziora, co może prowadzić do zwiększenia zanieczyszczeń. Budowa apartamentowców i bloków w bezpośrednim sąsiedztwie jeziora niesie ze sobą ryzyko napływu zanieczyszczeń. Profesor podkreśla, że każde jezioro ma swój cykl życia i starzeje się, co nazywane jest eutrofizacją. Aby minimalizować negatywne skutki, ważne jest odpowiednie zarządzanie zlewnią jeziora, zachowanie stref ochronnych i inwestowanie w infrastrukturę kanalizacyjną.
Naukowcy z UWM reagują na sygnały od społeczności lokalnej i stowarzyszeń, monitorując stan jezior i opracowując strategie ich ochrony. Dzięki ich pracy olsztyńskie jeziora mają szansę zachować swoją wartość ekologiczną i estetyczną, służąc mieszkańcom i turystom przez wiele lat.
źródło: UWM