Kaniule dożylne, zwane potocznie wenflonami, umożliwiają swobodne podawanie różnych medykamentów oraz płynów pacjentom bez konieczności wielokrotnego dokonywania wkłucia igły w żyłę. Zapewniają one stały dostęp do naczynia krwionośnego, co zdecydowanie ułatwia pracę personelowi medycznemu. W tym artykule przyglądamy się bliżej tym wyrobom oraz wskazujemy, w jakich sytuacjach należy założyć wenflon.
Słowem wstępu: czym jest wenflon?
Kaniula dożylna to wykonana ze sztucznego tworzywa cienka rurka zakończona igłą – często w języku potocznym nazywana jest ona wenflonem. Kiedy medycy przeprowadzają procedurę medyczną, specjalna komora wypełnia się krwią, co stanowi sygnał o znalezieniu się kaniuli w żyle. Wlot wyrobu wyposażony jest w zastawkę, która umożliwia podawanie leków ze strzykawki bez konieczności odkręcania koreczka. Co więcej, kaniula posiada specjalną końcówkę z zamkiem – pozwala ona na podłączenie całości do zestawu do infuzji. Za dobre przymocowanie akcesorium do skóry pacjenta odpowiadają natomiast skrzydełka.
Wenflon – kiedy się go wykorzystuje?
Wenflon stanowi akcesorium medyczne znane niejednemu pacjentowi – chociaż może się ono kojarzyć z poważnymi procedurami medycznymi, kaniula dożylna zakładana jest większości osób na SORze, czyli Szpitalnym Oddziale Ratunkowym. Dzięki temu personel medyczny ma stały dostęp do naczynia krwionośnego i może natychmiast zareagować w przypadku wystąpienia nagłej sytuacji.
Kaniula dożylna wykorzystywana jest przede wszystkim do dożylnego podawania leków czy innych płynów, a także pobierania próbek krwi. Co więcej, stosuje się ją zarówno podczas rutynowych, jak i nagłych transfuzji krwi, a także w trakcie chemioterapii czy interwencji farmakologicznej. Wenflony znajdują zastosowanie również m.in. w medycynie estetycznej, kiedy podłączone do strzykawki pozwalają na podawanie wypełniaczy w formie hydroksyapatytu wapnia czy kwasu hialuronowego. Kaniula dożylna przydaje się nie tylko w szpitalach, ale również w przychodniach weterynaryjnych, salonach piercingu czy podczas domowej opieki m.in. nad osobami obłożnie chorymi.
Wenflon – kiedy należy go założyć?
Wśród wskazań do założenia kaniuli dożylnej można wymienić leczenie hospitalizacyjne, a także systematyczne dożylne podawanie leków. Co więcej, zakłada się je przy niedożywieniu, odwodnieniu oraz wstrząsie, czyli stanie zagrożenia życia. Są one również pomocne podczas zabiegów operacyjnych, transfuzji krwi oraz nawadnianiu pozajelitowym. Kaniule dożylne stosowane są także przed wykonaniem badań obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa, aby podać kontrast.
Zarówno koreczki do kaniul, jak i kaniule o zróżnicowanych rozmiarach dostępne są tutaj: https://eplaster.pl/pl/c/Kaniule/275.
Jak przebiega zakładanie wenflonu?
Przed każdym użyciem wenflonu należy go dokładnie przepłukać – ma to na celu kontrolę sprawności wkłucia. Wtedy medycy mogą dokonać wyboru dotyczącego miejsca wkłucia: może być to grzbiet dłoni, zgięcie łokci bądź przedramię. Ważne jest, aby w wybranych okolicach widoczne były żyły, a założony wenflon nie przeszkadzał pacjentowi.
Zanim personel medyczny rozpocznie procedurę zakładania wenflonu, niezbędne jest umycie rąk, założenie jednorazowych rękawiczek medycznych oraz dezynfekcja skóry pacjenta. Dopiero wtedy możliwe jest wykonanie wkłucia pod kątem 30 stopni, na 1/3 głębokości igły – kaniula wprowadzana jest do żyły, a igła zostaje po chwili usunięta. Wszystko zabezpieczane jest przy pomocy korka i plastrów. Co istotne, kaniula powinna zostać wymieniona w przeciągu 72 godzin, aby zapobiec rozwojowi infekcji.
Zakładanie wenflonu – przeciwwskazania
Wśród przeciwwskazań do zakładania kaniuli dożylnej można wymienić zwłóknienie tkanek wynikające z wielokrotnych wkłuć czy kruche naczynia krwionośne – to główne powody sprawiające, że wenflon nie powinien zostać użyty. Co więcej, nie zaleca się zakładania kaniuli u przedwcześnie urodzonych niemowląt, dzieci o słabo widocznych żyłach czy pobudzonych psychoruchowo. Nie jest to również wskazane u osób odwodnionych, we wstrząsie lub otyłych.
Wenflon – jak wybrać jego rozmiar?
Personel medyczny wybiera rozmiar kaniuli dożylnej w oparciu o kilka czynników. Istotny jest wiek pacjenta: u niemowląt stosuje się najmniejsze kaniule, odrobinę większych używa się u osób starszych, a wenflony o większym rozmiarze i długości igły używane są u dorosłych. Grubość wenflonu dopasowywana jest przy tym do ilości płynu, który należy przetoczyć – jeśli wymagane jest szybkie działanie, stosowane są większe kaniule dożylne.