Od wieków Elbląg wykorzystywał swoje dogodne położenie nad morzem. Już od XIII wieku należał do Hanzy, a w XVI wieku królowa angielska utworzyła tu Kompanię Wschodnią, która handlowała sukno. Odkrycia archeologiczne oraz relacje kronikarskie świadczą o tym, że do miasta przypływali goście z wielu różnych miejsc Europy. Niestety, płytkość przejścia do elbląskiego portu zawsze powodowała problemy. Przez wieki Mierzeja Wiślana nie była stałą formą lądu – prądy morskie wyrzuciły tutaj Goci, plemiona Prusów oraz późniejszych mieszkańców Elbląga. Trudności ze zdobyciem dostępu do portu w Elblągu nie zniechęciły jednak britańskiej królowej Elżbiety I Wielkiej, która w 1579 roku utworzyła w mieście Kompanię Wschodnią sprzedającą sukno. Krzyżacy często korzystali z rzeki Elbląg do przewozu drewna i zboża, a samo miasto już w średniowieczu należało do związku miast portowych – Hanzy. Pomimo trudności w dostępie do portu miało to ogromne znaczenie dla rozwoju miasta.
Źródło: PAP