Od roku akademickiego 2014/2015 Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie uruchamia nabór na nowy kierunek studiów pierwszego stopnia – dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze.
Kierunek jest odpowiedzią na zapotrzebowanie rynku i wynika ze strategii rozwoju regionu jak i misji uczelni. Nowy kierunek – dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze nawiązuje także do uniwersyteckiej misji kształcenia wysokiej jakości absolwentów i realizacji badań, wdrażających innowacyjność w obszarach usług i rozwoju regionalnym, w szczególności w zakresie wzbogacania kultury oraz wdrażania idei ekorozwoju. W zakresie postaw konsumenckich, stylu życia i wykorzystania odnawialnych źródeł energii nawiązuje także do koncepcji green university. A w ujęciu regionalnym nawiązuje do współczesnych trendów np. cittaslow czy slow food. Niewykluczone także, że od roku akademickiego 2015/2016 będzie można studiować dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze w języku angielskim.
– Pomysł narodził się na Wydziale Humanistycznym, wśród filozofów oraz Stowarzyszeniu Prutenia. Dojrzewał we współpracy z Wydziałem Biologi i Biotechnologii, ale w proces kształcenia włączeni zostali pracownicy także i z innych wydziałów. Bo kierunek jest interdyscyplinarny i międzywydziałowy. Warmia i Mazury to region, w którym jak w soczewce widać problemy i potrzeby Europy regionów. Skupiamy się na naszym regionie, ale umiejętności i wiedza przydatne będą poza granicami – ocenia prof. Stanisław Czachorowski z Wydziału Biologii i Biotechnologii. – Interdyscyplinarny i międzywydziałowy kierunek kształcenia na pierwszym stopniu studiów (licencjackich) będzie elementem doskonalenia kształcenia absolwentów z zakresu kultury, mediów i promocji oraz wpisywać się będzie w przygotowanie, wdrożenie i realizację programu „Promocja Regionu Warmii i Mazur”, jak również w zakresie promocji działań na rzecz ochrony i zachowania dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego Warmii i Mazur.
Warmia i Mazury – podobnie jak w wielu innych regionach Europy – w coraz większym stopniu realizuje rozwój regionalny w oparciu o dziedzictwo kulturowe i zasoby przyrodnicze. Przykładem jest coraz popularniejsza sieć miast cittaslow oraz rozwijająca się moda na żywność regionalną (czy rękodzieło). Nasz region w skali międzynarodowej promuje się poprzez akcje typu „Mazury cud natury” czy „Warmińska rebelia kultury”. Intensywnie rozwijane są także źródła energii odnawialnej. W konsekwencji rozwój regionu realizuje się w oparciu o turystykę i dziedzictwo kulturowe oraz zasoby przyrodnicze, zapewniające zatrudnienie w sektorach gospodarki opartej na wiedzy.
Gdzie absolwent dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego znajdzie pracę?
W różnych instytucjach, działających w sferze komunikacji publicznej, kultury, edukacji, biznesu, nauki i administracji zajmujących się szeroko pojętym dziedzictwem kulturowym i przyrodniczym oraz jego ochroną – mówi prof. Czachorowski. – Absolwenci będą przygotowani do pracy w jednostkach samorządu lokalnego, regionalnych przedsiębiorstwach zajmujących się turystyką, produkcją żywności oraz rękodzieła, placówkach kultury i samorządowych jednostkach edukacyjnych (np. zielone szkoły), jak również w lokalnych i regionalnych organizacjach pozarządowych i stowarzyszeniach (trzeci sektor). Umiejętność pracy metodą projektu oraz rozumienie szerokiego europejskiego kontekstu umożliwia także pracę w instytucjach międzynarodowych i zagranicznych.
To pierwszy taki kierunek w Polsce, a drugi w Europie (pierwszy powstał w Danii), kolejne można znaleźć dopiero w Chinach.
Charakterystyka umiejętności absolwenta kierunku:
- rozumie trendy afirmacji prowincji i różnorodności regionów Europy,
- rozumie wzajemne uwarunkowania kultury i przyrody,
- rozumie podstawowe zasady ekorozwoju. Zna pojęcie bioróżnorodności, cittaslow, slow food,
- rozumie pojęcia związane z energią odnawialną oraz biologicznymi podstawami produkcji żywności,
- dysponuje wiedzą niezbędną do rozpoznania problemów kulturowych współczesnej Europy i jej regionów,
- rozpoznaje w kategoriach kulturoznawstwa problemy związane z globalizacją, glokalizacją, kreolizacją społeczeństw pomodernistycznych,
- rozumie i potrafi w praktyce wykorzystać kulturoznawczą koncepcję komunikacji społecznej,
- rozumie procesy kulturowe zachodzące we współczesnych społecznościach regionalnych,
- czynnie posługuje się jednym obcym językiem nowożytnym.