3 C
Olsztyn
niedziela, 21 kwietnia, 2024
reklama

Insulina a zegar biologiczny: Czy będzie to klucz do rozszyfrowania otyłości?

OlsztynInsulina a zegar biologiczny: Czy będzie to klucz do rozszyfrowania otyłości?

W olsztyńskim Instytucie Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności Polskiej Akademii Nauk naukowcy przeprowadzili ważne badania, których wyniki zostały opublikowane w prestiżowym czasopiśmie „Nutrition”. Ich odkrycia dostarczają nowych informacji na temat związku między zegarem biologicznym a wrażliwością tkanki tłuszczowej na działanie insuliny, szczególnie w kontekście otyłości.

reklama

Jak tłumaczą naukowcy z Olsztyna, zegar biologiczny odgrywa kluczową rolę w regulowaniu wielu procesów w naszym organizmie. Z ich badań wynika, że w podskórnej tkance tłuszczowej ekspresja genów zegara biologicznego takich jak NR1D2 i DBP, które są związane z działaniem insuliny, jest niższa u osób otyłych w porównaniu z osobami o prawidłowej masie ciała.

Prof. Marek Strączkowski z IRZiBŻ PAN wyjaśnia, że „im wyższa ekspresja tych genów w tkance tłuszczowej, tym wyższa wrażliwość organizmu na insulinę”. To z kolei prowadzi do lepszej regulacji poziomu glukozy we krwi. Insulina jest kluczowym hormonem, który wspomaga transport glukozy do komórek, obniżając tym samym poziom glukozy we krwi. Insulinooporność to stan, którego obecność, choć sam w sobie nie jest chorobą, może sprzyjać rozwojowi cukrzycy typu 2, chorób serca, niektórych nowotworów czy chorób neurodegeneracyjnych.

reklama

Naukowcy z IRZiBŻ PAN zbadali ekspresję genów zegarowych w podskórnej tkance tłuszczowej osób z nadwagą lub otyłością przed i po 12-tygodniowym programie restrykcyjnej diety, a także przeprowadzili badania grupy kontrolnej z prawidłową masą ciała. Stosując metodę klamry metabolicznej, którą uznaje się za najdokładniejszą metodę pomiaru aktywności insuliny w ciele, badacze stwierdzili, że redukcja masy ciała skutkuje wzrostem ekspresji genów zegara.

– Początkowo osoby otyłe miały niższą ekspresję genów zegara biologicznego w podskórnej tkance tłuszczowej niż osoby z grupy kontrolnej – wskazuje profesor. – Po redukcji masy ciała u badanych ta ekspresja wzrosła – dodał. Naukowiec podkreślił także znaczenie dalszych badań w tym kierunku, w tym w hodowli komórkowych, co może pomóc w lepszym zrozumieniu patogenezy insulinooporności.

Z uwagi na znaczenie badań dla szczegółowego poznania mechanizmów otyłości i insulinooporności prace badawcze w olsztyńskim Instytucie będą kontynuowane, co ma w przyszłości przyczynić się do opracowania nowych metod prewencji i leczenia problemów zdrowotnych.

reklama

źródło: UM Olsztyn, fot. UM Olsztyn

reklama

Zapisz się do naszego newslettera

Wysyłamy tylko najważniejsze wiadomości

reklama

1 KOMENTARZ

1 Komentarz
Najlepsze
Najnowsze Najstarsze
Informacje zwrotne w treści
Wyświetl wszystkie komentarze
Antykoniusz
20 lutego 2024 11:32

Żeby tylko jeszcze wynaleźli tabletkę na zahamowanie apetytu to by rozwiązało wiele.

Polecane
Ogłoszenia