„W dniu dzisiejszym Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyczekiwany przez Frankowiczów, w tym Klientów naszej Kancelarii, wyrok w sprawie zasadności roszczeń banków o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału (C-520/21), niezależnie od formy tego wynagrodzenia. TSUE orzekł, że bankom nie przysługuje wynagrodzenie na korzystanie z kapitału kredytu oraz waloryzacja tego świadczenia” – przekazał w rozmowie radca prawny Lech Obara.
Oznacza to, że banki nie będą mogły domagać się od konsumentów jakichkolwiek innych świadczeń oprócz zwrotu wypłaconego kapitału i odsetek. Jednocześnie Trybunał potwierdził, że w przypadku uznania umowy kredytu hipotecznego za nieważną, to konsumentom przysługuje wynagrodzenie za korzystanie przez bank z miesięcznych rat kredytu.
Tak jak się spodziewaliśmy, dzisiejszy wyrok TSUE stanowi wyraz kontynuacji stanowiska wyrażonego w opinii Rzecznika Generalnego TSUE, który w dniu 16 lutego br. jasno wskazał, że kredytobiorcom, po unieważnieniu umowy przysługuje wynagrodzenie za korzystanie przez bank z ich środków. Prawo unijne nie stoi na przeszkodzie, by konsumenci wysuwali takie roszczenia.
W dniu dzisiejszym TSUE wypowiedział się także w sprawie C-287/22 dotyczącej kwestii wydawania przez sądy polskie postanowień o zabezpieczeniu w postaci zwolnienia Frankowiczów z obowiązku płacenia rat kredytu frankowego. W dzisiejszym wyroku TSUE dopuścił możliwość takich zabezpieczeń – TSUE uznał, że sąd nie powinien oddalać wniosków o zabezpieczenie, gdy zachodzi prawdopodobieństwo uznania umowy za nieważną, a zabezpieczenie jest konieczne dla zapewnienia skuteczności orzeczenia.
W praktyce ważną kwestią dla udzielenia kredytobiorcy zabezpieczenia może być okoliczność, czy kredytobiorca zwrócił bankowi łącznie więcej środków zapłaconych w złotówkach i ewentualnie we CHF, niż otrzymał w wysokości ustalonej w dniu wypłaty kredytu. Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, to po stwierdzeniu nieważności umowy i potrąceniu wzajemnych należności bank musiałby zwrócić kredytobiorcy powstałą „nadwyżkę”. Jeżeli spłata kredytu nie zostałaby zawieszona, wspomniana „nadwyżka” tylko by się powiększała z każdą zapłaconą ratą.
Postępowanie zabezpieczające można zainicjować wraz ze złożeniem pozwu lub w trakcie trwania procesu. Najkorzystniej jest złożyć taki wniosek już w treści pozwu, gdyż wówczas jest on bezpłatny. Wniosek złożony w toku sprawy podlega natomiast opłacie 100 zł.
Wniosek o wstrzymanie spłaty rat można składać nawet kilkakrotnie, jeżeli od czasu rozpoznania poprzedniego wniosku w sposób istotny zmieni się sytuacja stron, np. dojdzie do powstania „nadwyżki” w spłacie po stronie kredytobiorcy.
Dotychczas sądy polskie były podzielone jeśli chodzi o udzielanie zabezpieczenia w sprawach frankowych. Podejmowały decyzje o wstrzymaniu spłaty kolejnych rat kredytu w sytuacji uprawdopodobnienia nieważności umowy kredytowej oraz, gdy kredytobiorcy spłacili kapitał kredytu. Skuteczne zawieszenie spłaty rat kredytu Frankowicze mogli uzyskać m.in. przed Sądem Okręgowym w Warszawie, przed Sądem Okręgowym w Toruniu oraz przez Sąd Okręgowy w Katowicach. Dzisiejszy wyrok TSUE przesądził, że sądy nie mogą odmawiać zawieszenia płatności rat kredytu po złożeniu pozwu, nawet w sytuacji dobrej kondycji finansowej banku oraz, gdy kredytobiorca jeszcze nie spłacił całości kapitału, który uzyskał od banku. Dzisiejszy wyrok TSUE może doprowadzić do ujednolicenia orzecznictwa sądów polskich w zakresie zawieszania spłaty rat kredytów frankowych.
I don’t have that technical capability. I wrote that the VAST tag is assigned to the account, not to the device.
But there’s nothing to test. 90% of website traffic comes from mobile devices.