Maciej Stuhr i Sonia Bohosiewicz zagrają w ekranizacji „Excentryków” – powieści olsztyńskiego pisarza Włodzimierza Kowalewskiego. Dotację na ten film przyznał Polski Instytut Sztuki Filmowej.
Obraz wyreżyseruje Janusz Majewski (reżyser m.in. „C.K. Dezerterów” i „Zazdrości i medycyny”) a w głównych rolach zobaczymy Sonię Bohosiewicz i Macieja Stuhra. Film ma kosztować około 9 mln złotych, do zamknięcia pełnego budżetu brakuje dwóch milionów. Polski Instytut Szkoły Filmowej dotował film kwotą 3 mln złotych. Zdjęcia mają rozpocząć się jesienią.
Excentrycy Włodzimierza Kowalewskiego to powieść o tym, jak powstawał „wielki jazz w małym Ciechocinku”. Zima 1957. Opustoszały polski kurort, sypiące się pensjonaty, bieda i szarzyzna. Do Wandy – przed wojną lwowskiej dentystki i śpiewaczki jazzowej – która po powrocie z zesłania osiadła w Ciechocinku, przyjeżdża z Anglii starszy brat, jazzman Fabian. Pytany, dlaczego wrócił do Polski, oznajmia beztrosko: „Przyjechałem grać swing”. I zaskakująco szybko znajdują się ludzie, którzy chcą grać razem z nim – młodzi bikiniarze z przygrywającego na potańcówkach zespołu, gardzący muzyką stroiciel fortepianów, który w każdym pisarzu widzi pederastę, dystyngowany doktor Vogt – klarnecista-amator, milicjant, który przed wojną był trębaczem… Do złożonego z miejscowych dziwaków big bandu dołączają Wanda i tajemnicza femme fatale Modesta. Ale prawie nic nie jest tym, czym się wydaje – Wanda jest śmiertelnie chora, Fabiana nagabują ludzie powtarzający uparcie „W nieodległej wsi spłonęła dzwonnica, dymu nie widać”, a Modesta niespodziewanie znika… Poruszająca powieść, w której liryzm splata się z ironią, a melancholia z groteską. O złamanych przez wojnę ludziach, o muzyce, granej na przekór ponurej rzeczywistości – i o złudzeniach.
Miejmy nadzieję, że reżyserowi uda się przenieść klimat powieści na duży ekran.
Włodzimierz Kowalewski (ur. 11 listopada 1956 w Olsztynku) – prozaik polski, krytyk literacki, felietonista radiowy, nauczyciel. Opublikował m.in. zbiory wierszy Idę do Ciebie spod sklepionego łuku bramy (1981) i Epoka przyćmiona (1981), zbiory opowiadań Cztery opowiadania o śmierci (1993), Powrót do Breitenheide (1997), Światło i lęk. Opowiadania starej daty (2003), powieści Bóg zapłacz! (2000), Excentrycy (2007) i Ludzie moralni (2012). Za powieść Bóg zapłacz! i zbiory opowiadań Powrót do Breitenheide oraz Światło i lęk był nominowany do nagrody NIKE (1998, 2001, 2004). W 2003 otrzymał Nagrodę Literacką Miast Partnerskich Torunia i Getyngi im. S. B. Lindego [wraz z Barbarą Koehler]. Nominowany do Nagrody literackiej Nike oraz do Paszportów Polityki. Jego opowiadania ukazywały się między innymi w Austrii i na Węgrzech. 15 listopada 2003 roku uhonorowany Nagrodą Literacką im. Samuela Bogumiła Lindego. 15 stycznia 2004 został uhonorowany Nagrodą Prezydenta Miasta Olsztyn – otrzymał Statuetkę św. Jakuba w dziedzinie kultury. W 2008 otrzymał Literacką Nagrodę Warmii i Mazur za powieść Excentrycy.