Jest jedną z najważniejszych dróg wiodących przez dzielnicę przemysłową. Po modernizacji i jej przedłużeniu łączy system drogowy Olsztyna z obwodnicą miasta.
Nowa ul. Towarowa ma ok. 2,8 kilometra długości. Wszystko w standardzie drogi głównej, dwujezdniowej o dwóch pasach ruchu. To najważniejszy zakres prac, ale przy tej okazji przebudowane zostały ważne skrzyżowania i sąsiadujące z Towarową ulice. Wzdłuż ulicy powstały ścieżki rowerowe, chodniki, zatoki dla autobusów i nowe dojazdy do firm.
– To jedna z najważniejszych, drogowych inwestycji Olsztyna ostatnich lat – mówi prezydent Piotr Grzymowicz. – Dzięki temu wyremontowaliśmy fragment wysłużonej trasy, biegnącej przez dzielnicę przemysłową i wybudowaliśmy zupełnie nowy fragment, wiodący do południowej obwodnicy naszego miasta. Bez wątpienia to zmiana jakościowa przestrzeni oraz funkcjonalności komunikacyjnej tego obszaru.
Inwestycja nie była najłatwiejszą w realizacji. Modernizacja istniejącego odcinka realizowana była przy samochodowym ruchu, a komplikowały ją podziemne instalacje istniejące od wielu lat. Dość powiedzieć, że przebudowy sieci stanowiły aż 40 proc. wartości kontraktu.
– Przy okazji realizacji projektu zadbaliśmy o zieleń – przypomina Piotr Grzymowicz. – Posadzonych zostało 453 drzew, ok. 23,7 tys. szt. krzewów, ok. 24,6 tys. szt. traw ozdobnych. Poza tym wysianych zostało ok. 6,5 ha trawników.
Przy realizacji projektu powstał wyjątkowy zbiornik retencyjny o pojemności użytkowej 1,9 tys. m3. To nieczęsto spotykana forma zbiornika podziemnego zamkniętego. Ma trzy wewnętrzne komory, z których jedna – główna – przejmuje pierwszą fale opadów, natomiast dwa pozostałe służą jako awaryjne w przypadku konieczności przejęcia większej ilości wód opadowych.
– W przypadku dużych i intensywnych opadów przejmuje dużą ilość wód opadowych i zapobiega przeciążeniu sieci kanalizacji deszczowej oraz cofnięciu się wód – wyjaśnia kierownik ratuszowej jednostki odpowiedzialnej za realizację inwestycji, Jarosław Krzemieniewski.
Realizacja inwestycji zaczęła się w pierwszej połowie października 2016 roku. Całość kosztowała niemal 131,5 mln złotych. Unijne dofinansowanie z Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-20 wyniosło 85 proc. kosztów kwalifikowanych.
