Naukowcy z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie opracowują prototyp nadajnika, która ma pomóc odnaleźć wraki samolotów po katastrofach lotniczych.
Impulsem do działania dla mgr. inż. Dariusza Tanajewskiego i mgr. inż. Grzegorza Grunwalda, doktorantów z Katedry Geodezji Satelitarnej i Nawigacji Wydziału Geodezji i Gospodarki Przestrzennej UWM, była ubiegłoroczna katastrofa Boeinga latającego w malezyjskich liniach lotniczych. Minimalne szanse na odnalezienie wraku maszyny, na pokładzie której znajdowało się ponad 200 osób, i długie bezproduktywne poszukiwania zaowocował pomysłem stworzenia nadajnika, który dzięki sygnałom satelitarnym mógłby wskazać miejsce rozbicia się samolotu.
Urządzenie budowane przez kortowskich geodetów byłoby szczególnie cenne w przypadku katastrof, które mają miejsce nad dużymi zbiornikami wodnymi. W tego typu sytuacjach poszukiwania są niezwykle czasochłonne, ponieważ trudno zawęzić teren, na którym miałyby być prowadzone – bardzo często tzw. czarna skrzynka, będąca źródłem ważnych informacji i umożliwiająca m.in. odczyt rozmów załogi samolotu, zostaje we wraku na dnie morza lub oceanu. Dlatego też w zamyśle inżynierów z Olsztyna nadajnik miałby być uwalniany z samolotu jeszcze w powietrzu. Dryfując na wodzie, mógłby zostać zlokalizowany dzięki systemom satelitarnym i pomóc w określeniu położenia wraku.
Projekt doktorantów z Kortowa został doceniony w ubiegłorocznym European Satellite Navigation Competition, gdzie znalazł się w finałowej piątce. Nagroda przyznawana jest od 2004 r. za najlepsze pomysły wykorzystania nawigacji satelitarnej w różnych dziedzinach, m.in. w lotnictwie czy medycynie.
JC
