# Senat UWM wybrał Radę Uczelni - Link: https://tko.pl/69140,2020,12,20,senat-uwm-wybral-rade-uczelni - Published: 2020-12-20T11:58:26+01:00 - Author: Krzysztof Rutkowski **Senat UWM wybrał członków Rady Uczelni kadencji 2021-2024. Tworzy ją zgodnie ze statutem 7 osób, w tym 3 spoza wspólnoty Uniwersytetu oraz przewodniczący samorządu studenckiego. Zgodnie z regulaminem, kadencja pierwszej Rady Uczelni upływa z końcem 2020 r. Na ostatnim w bieżącym roku posiedzeniu 18 grudnia Senat Uniwersytetu Warmińsko- Mazurskiego wybrał radę kadencji 2021-2024.** – Zgodnie ze statutem, kandydatów do rady może zgłaszać rektor lub grupa co najmniej 10 członków Senatu UWM na ręce przewodniczącego Uczelnianej Komisji Wyborczej. UKW sprawdza czy kandydaci spełniają wymogi ustawowe, np. wymóg wyższego wykształcenia, niekaralności, brak kar dyscyplinarnych. Następnie kandydatury są przedstawiane rektorowi Senatowi UWM – wyjaśnia dr hab. Marcin Dąbrowski, przewodniczący UKW. Decyzją Senatu mandaty członków Rady spośród wspólnoty UWM uzyskali: prof. Zbigniew Chojnowski (Wydział Humanistyczny, 2. kadencja), prof. Tadeusz Kamiński (Wydział Biologii i Biotechnologii, 2. kadencja) oraz prof. Mariusz Stolarski (Wydział Kształtowania Środowiska i Rolnictwa) i Piotr Wałejko, przewodniczący RUSS. W radzie zasiądą także prof. Marek Chmaj (SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny, 2. kadencja), prof. Krzysztof Mikulski (UMK, 2. kadencja) oraz prof. Amadeusz Krause( UG). Zgodnie ze statutem, przewodniczącego rady Senat wybiera spośród jej członków spoza wspólnoty Uniwersytetu. W wyniku głosowania stanowisko to ponownie obejmie prof. Marek Chmaj, który uzyskał 37 głosów poparcia (na 47 głosujących). – Ta kadencja postawi przed nową radą znacznie więcej zadań do wykonania i wymagać będzie znacznie większej gotowości – podkreślał rektor prof. Jerzy Przyborowski, gratulując nowo wybranym członkom. – Dziękuję panu rektorowi za zaufanie, a państwu za pozytywne głosowanie na moją kandydaturę. Od początku jestem związany z naszą uczelnią, deklaruję dalszą pracę na jej rzecz – dziękował członkom Senatu prof. Stolarski. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Rada Uczelni ma charakter doradczy. Odpowiada za opiniowanie strategii uczelni, monitoruje jej gospodarkę finansową, zatwierdza sprawozdania z wykonania planu rzeczowo-finansowego. Prof. Mariusz Jerzy Stolarski Absolwent ART. (1998 r.). Stopień doktora uzyskał w 2001 r., doktora habilitowanego w 2010 r. Od 2001 r. zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Hodowli Roślin i Nasiennictwa Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa, również członek Rady Naukowej Centrum Badań Energii Odnawialnej UWM w [Olsztynie](https://tko.pl/olsztyn). Od 2011 r. pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Warmińsko- Mazurskim. Prof. Mariusz Stolarski realizuje badania związane z hodowlą, produkcyjnością i możliwościami wykorzystania roślin alternatywnych do celów przemysłowych i energetycznych. Wymiernym efektem tych badań są m.in. polskie odmiany wierzby energetycznej, technologie ich uprawy i pozyskiwania oraz przetwarzania do paliw stałych i gazowych. Bardzo istotnym elementem prowadzonych badań jest ocena efektywności ekonomicznej i energetycznej uprawy, produkcji oraz przetwórstwa biomasy kilkunastu gatunków wieloletnich roślin alternatywnych. Najnowszą tematykę badawczą poszerzył o kompleksową środowiskową ocenę cyklu życia. Prowadzi badania dotyczące wykorzystania biomasy lignocelulozowej do produkcji biopaliw transportowych II generacji, alternatywnych dla paliw ropopochodnych. Ponadto jest wykonawcą w projektach UE dotyczących efektywności energetycznej oraz efektywności małych biogazowni rolniczych. Prof. Mariusz Stolarski opublikował ponad 60 oryginalnych prac twórczych, jest współautorem patentu oraz 9 odmian wierzby na cele energetyczne. Realizował łącznie 15 projektów badawczych, w tym 4 międzynarodowe. Uczestnik licznych wyjazdów o charakterze naukowym, szkoleniowym, studyjnym do kilku państw UE. Ponadto na zaproszenie departamentu stanu Waszyngton w odbył staż w USA. Pobyt związany był z bezpieczeństwem energetycznym, zmianami klimatu, bioenergią oraz polityką energetyczną w różnych Stanach Ameryki Północnej. Jego działalność naukowa została wyróżniona m.in. przez: Radę Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa UWM, wyróżnienie pracy doktorskiej za wysokie walory naukowe i praktyczne (2002 r.), rektora UWM – nagroda zespołowa II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie naukowej (2004 r.), Fundację „Zielony Feniks”- nagroda zespołowa, statuetka„ Zielonego Feniksa” w 2009 r. za osiągnięcia naukowe i badawcze w zakresie ekoenergetyki 2009 r. Członek m.in.: Polskiego Towarzystwa Biomasy POLBIOM, Polskiego Towarzystwa Agronomicznego, Stowarzyszenia Alumni, polsko-niemieckiej grupy roboczej BIO-GEPOIT pracującej w zakresie bioenergii przy Ministerstwie Rolnictwa, Komitetu Programowego Warmińsko- Mazurskiej Agencji Energetycznej w Olsztynie, zespołu ds. rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarach wiejskich, fundacji „Koalicja na rzecz biosekwestracji”, rady naukowej Centrum Badań Energii Odnawialnej UWM w latach 2012-2016 , społecznego zespołu doradczego ministra gospodarki w zakresie rozwoju gospodarki niskoemisyjnej na obszarach wiejskich, rady Centrum Badań nad Dziedzictwem Kulturowym i Przyrodniczym UWM w latach 2013-2016. Sylwetki członków rady spoza wspólnoty uczelni: Prof. dr hab. Marek Chmaj Absolwent Wydziału Prawa i Administracji UMCS (1994) oraz Wydziału Politologii UMCS( 1993). W 2009 r. uzyskał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Stypendysta Research Support Scheme (1997-1988) oraz Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (1999 r.), uczestnik ponad stu konferencji naukowych, długoletni redaktor naczelny czasopisma „Athenaeum” i członek kolegium redakcyjnego „Przeglądu Prawa Konstytucyjnego”. Wykładowca na wielu uniwersytetach krajowych i zagranicznych, m.in. w Castellon (Hiszpania), Bari( Włochy), Rydze (Łotwa) oraz Bańskiej Bystrzycy (Słowacja). Stały ekspert komisji sejmowych i senackich oraz partner zarządzający w Kancelarii Chmaj i wspólnicy sp. k. Kierownik Katedry Prawa Publicznego na SWPS Uniwersytecie Humanistycznospołecznym. Prof. dr hab. Krzysztof Mikulski Absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (1982 r.). W 2005 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Obecnie związany zawodowo z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika (kierownik Zakładu Historii Gospodarczej oraz Centrum Badań Kopernikańskich) oraz – od 2016 r. – z Instytutem Historii PAN. W latach 2003-2006 dyrektor Instytutu Historii i Archiwistyki, członek Senatu UMK w latach 1997-1999 i 2005-2008, członek licznych komitetów redakcyjnych i rad naukowych historycznych czasopism naukowych( m.in. „Kwartalnika Historycznego”, „Rocznika Dziejów Społecznych i Gospodarczych”,„ Przeszłości Demograficznej Polski”), rad muzealnych (m.in. Muzeum Historii Polski i Muzeum Króla Jana III Sobieskiego w Wilanowie). W latach 2003-2012 i od 2015 prezes Polskiego Towarzystwa Historycznego. Od 2008 r. prezes Towarzystwa Miłośników Torunia. Przewodniczący Komitetu Nauk Historycznych PAN w latach 2012-2015 (obecnie wiceprzewodniczący), od 2011 r. członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, w której od 2017 r. pełni funkcję przewodniczącego sekcji I (nauk humanistycznych i społecznych). Prof. dr hab. Amadeusz Krause Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, kierunku pedagogika specjalna, po ukończeniu studiów przez 10 lat pracował w Niemczech jako pedagog specjalny. W 1998 r. rozpoczął pracę na WSP w Olsztynie w Zakładzie Pedagogiki Specjalnej. W 2000 r. uzyskał doktorat, w 2005 r. – habilitację. W latach 2007-2008 członek Senatu UWM. O 2008 r. kieruje Zakładem Pedagogiki Specjalnej na Uniwersytecie Gdańskim. W 2011 r. otrzymał tytuł profesora w obszarze nauk humanistycznych. Jego zainteresowania naukowe dotyczą współczesnej pedagogiki specjalnej i zagadnień związanych z niepełnosprawnością człowieka. Autor kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym monografii i prac redakcyjnych. W 2009 r. zainicjował powstanie kwartalnika naukowego „Niepełnosprawność”, którego jest redaktorem naczelnym. Był recenzentem w kilkudziesięciu postępowaniach habilitacyjnych i profesorskich. Źródło: UWM