# Interwencja policji w Olsztynie. Aresztowana dziewczyna wydała oświadczenie: Policja kłamie

- Link: https://tko.pl/45976,2020,04,12,interwencja-policji-w-olsztynie-aresztowana-dziewczyna-wydala-oswiadczenie-policja-klamie
- Published: 2020-04-12T11:38:16+02:00
- Author: Redakcja TKO

**Policja w Olsztynie wydała oświadczenie, w którym zapowiedziała, że publikowanie
filmów z interwencji i ich komentowanie, naruszające dobra osobiste, może skutkować
odpowiedzialnością karną. To efekt opublikowania filmu z zatrzymania 22-latki z 
Olsztyna.**

Od kilku dni w przestrzeni internetowej upowszechniany jest film z próby wylegitymowania
przez policję mieszkanki Olsztyna. Kobieta krzyczy na nim, że policjant powalił 
ją na ziemię i nie pozwolił usiąść. „Miałam złamany kręgosłup, co pan robi?” – krzyczy
zatrzymana. W dalszej części filmu słychać, jak policjant tłumaczy, że jego działanie
to efekt zachowania kobiety, która nie chciała się wylegitymować i chwytała policjanta
za ręce.

W piątek olsztyńska komenda miejska, w której pracuje nagrany policjant wydała oświadczenie,
w którym czytamy, że umieszczony w internecie film został „powycinany” tak, że nie
oddaje przebiegu zdarzenia.

„Nagranie zawierające jedynie subiektywnie wybrany przez autorkę fragment interwencji,
wywołało liczne komentarze osób, które ta sprawa zainteresowała. Komentarze te, 
często nienadające się do cytowania ze względu na wulgarny charakter oraz treści
obraźliwe w stosunku do policjantów oraz Policji w ogóle, powstały w oparciu o niepełny
obraz przebiegu interwencji, jej uczestników i sposobu zakończenia” – oświadczył
oficer prasowy olsztyńskiej policji Rafał Prokopczyk i wyjaśnił, że „od samego początku
interwencji 22-latka była arogancka wobec policjantów i nie chciała wykonać ich 
poleceń”.

Prokopczyk dodał, że w związku z zachowaniem 22-latki na miejsce skierowano dodatkowy
patrol. Okazało się, że 22-latka miała w plecaku marihuanę. „Kobieta została zatrzymana,
przewieziona do KMP w Olsztynie i osadzona w policyjnym areszcie. Dopiero wówczas
22-latka się uspokoiła. W trakcie dalszych czynności policjanci ustalili, że 22-
latka jest zawodniczką sztuk walki i była w drodze na trening. Zgodnie z obowiązującymi
przepisami powinna się powstrzymać od takich form aktywności na czas epidemii” –
podano w oświadczeniu.

Oficer prasowy olsztyńskiej policji poinformował, że okoliczności opublikowanej 
w internecie interwencji zostaną dokładnie zbadane.

„Jednocześnie informujemy, że publikowanie filmów z interwencji Policji może rodzić
odpowiedzialność z tytułu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych” – podano
w komunikacie. Dodano także, że „osoby, które w swoich komentarzach zawierają groźby
karalne wobec innych osób, bądź będą nakłaniały do popełnienia przestępstwa, muszą
liczyć się z odpowiedzialnością karną takiego zachowania”.

**Pełne oświadczenie olsztyńskiej policji:** [Tak się w Olsztynie kończy jazda rowerem. Kontrowersyjna interwencja policji? „Bo złamię ci rękę”](https://tko.pl/45911,2020,04,10,tak-sie-w-olsztynie-konczy-jazda-rowerem-kontrowersyjna-interwencja-policji-bo-zlamie-ci-reke)

W internecie duże kontrowersje wzbudza filmik nagrany podczas tej interwencji. Wiele
komentujących jest zbulwersowanych słowami jakie wypowiada policjant: „Masz szczęście,
że nie jesteś facetem, bo już byś nie była taka ładna”, „To nie jest internet, to
nie jest TVN. To jest prawdziwe życie”. Jak się okazało zatrzymaną jest znana zawodniczka
sztuk walki mieszkająca i trenująca w Olsztynie.

Paulina Ilnicka postanowiła ujawnić swoją tożsamość i nagrała filmik ze swoją wersją
wydarzeń. Opublikowała go na Facebooku oraz dodatkowo zamieściła oświadczenie. –
Hej jak wiecie ostatnio spotkały mnie dosyc duze nie przyjemnosci ze strony policji,
przedstawiam Wam moje oswiadczenie, te zgodne z prawdą w komentarzu wrzucam cale
pismo. Udostepniajcie niech prawda idzie w świat – napisała dziewczyna (pisownia
oryginalna).

**AKTUALIZACJA**

[Paulina zatrzymana przez policję w Olsztynie wydaje kolejne oświadczenie. Publikuje wyniki badań](https://tko.pl/46107,2020,04,14,paulina-zatrzymana-przez-policje-w-olsztynie-wydaje-kolejne-oswiadczenie-publikuje-wyniki-badan)

Zamieszczamy również pełną treść jej oświadczenia:

**OŚWIADCZENIE**

W związku z nierzetelnym przeprowadzeniem funkcjonariusza podległego pod Komendanta
Powiatowego Policji z [Olsztyna](https://tko.pl/olsztyn), interwencji w dniu 7 kwietnia
2020 r. około godziny 17, oświadczam, iż jestem zawodniczką sztuk walki, przygotowuję
się do zawodów w reprezentacji. W dniu interwencji przed godziną 17 wyjechałam z
domu na rowerze, aby dojechać do sali treningowej w Olsztynie przy ul. Sikorskiego,
gdzie trenuję. Z uwagi na wprowadzoną kwarantannę prowadzę treningi on-line. Mam
własny klucz do Sali i korzystam z niej w określonych godzinach. Ponieważ przyjechałam
przed czasem usiadłam na znajdującym się 50 metrów dalej murku, aby zaczekać. Wkrótce
podjechali strażnik miejski z policjantką. Poinformowałam ich, że jadę do pracy.
Na pytanie kim jestem podałam swoje dane, które zweryfikowali. Niestety, oni się
nie przedstawili. Sprawdzili, że nie jestem poszukiwana i że nie podlegam obowiązkowi
kwarantanny. Następnie wystawili mi mandat w kwocie grzywny 500 PLN — jak stwierdzili
za chodzenie bez celu. Odmówiłam jego przyjęcia. Policjantka wezwała patrol policji.
Przyjechał patrol drogówki. Policjant, który przedstawił się na nagraniu, zapytał
mnie jak się nazywam. Wylegitymowałam się i dodałam, że odmawiam przyjęcia mandatu,
bowiem nie przekroczyłam granic obowiązującego prawa. Wyjęłam telefon i rozpoczęłam
nagrywanie sytuacji. Kiedy wyjmowałam telefon, policjant spytał mnie, po co mi telefon.
Powiedziałam, że będę nagrywała. W tym momencie policjant przekraczając granice 
prawa złapał mój plecak, w którym były moje osobiste przedmioty związane z zaplanowanym
treningiem. Aby ochronić moje prawa przed nieuzasadnionym i bezkarnym ich naruszeniem
odruchowo chwyciłam go za rękę. Po to aby nie dotykał mojego prywatnego mienia. 
W efekcie tego zostałam przez niego przewrócona na ziemię i kolanem przycisnął mi
kręgosłup sprawiając mi ból, który odczuwam do dzisiejszego dnia. Nie protestowałam
i nie próbowałam się wyrywać, jedynie co prosiłam, żeby policjant przesunął kolano
na pośladki, zaznaczając kolejny raz, że miałam złamany kręgosłup. Nadmieniam, że
posiadam dokumentację o dwukrotnym wcześniejszym złamaniu kręgosłupa. Przyciskając
mnie kolanem, nadal na kręgosłup, otworzył mój plecak i wyrzucił wszystkie moje 
rzeczy. Następnie zakuł mnie w kajdanki. Następnie przeszukał mój portfel. Po czym
okazał mi torebkę z zawartością najprawdopodobniej roślinną. Na komendzie powiedziano
mi, że była to ilość 0.014 grama i na tej podstawie przeszukali również moje mieszkanie.
Oświadczam, że nigdy nie zażywałam żadnych nielegalnych substancji i ta torebka 
nigdy przy mnie nie była. Jestem gotowa do przeprowadzenia testów na wykrycie śladów
narkotyków w organizmie, aby potwierdzić swoje słowa. Zostałam przewieziona do Komendy
Powiatowej Policji. Powiadomiono moją matkę. Gdy przybyła do Komendy policjanci 
oczernili mnie mówiąc jej, że jestem naćpana. Nie przeprowadzono żadnych testów.
Moje prywatne mienie niezbędne do treningów nie zostało mi zwrócone. Nadmieniam,
że Oficer Prasowy KMP w Olsztynie podkom. Rafał Prokopczyk bezczelnie kłamie, że
przystępując do interwencji zostałam poinformowana o jej podstawie prawnej. Prawdą
jest natomiast twierdzenie, że przeszukania mienia osobistego dokonał policjant.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt. 5 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U.
2020.0.360 t.j.) Policjanci wykonując czynności, o których mowa w art. 14, mają 
prawo: (…) dokonywania kontroli osobistej, a także przeglądania zawartości bagaży
i sprawdzania ładunku w portach i na dworcach oraz w środkach transportu lądowego,
powietrznego i wodnego, w razie istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia 
czynu zabronionego pod groźbą kary. Właściwe jest przypomnienie policjantom treści
art. 14 tejże ustawy: 1. W granicach swych zadań Policja wykonuje czynności: operacyjno-
rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i administracyjno-porządkowe w celu: 1) rozpoznawania,
zapobiegania i wykrywania przestępstw, przestępstw skarbowych i wykroczeń; 2) poszukiwania
osób ukrywających się przed organami ścigania lub wymiaru sprawiedliwości, zwanych
dalej osobami poszukiwanymi”; 3) poszukiwania osób, które na skutek wystąpienia 
zdarzenia uniemożliwiającego ustalenie miejsca ich pobytu należy odnaleźć w celu
zapewnienia ochrony ich życia, zdrowia lub wolności, zwanych dalej „osobami zaginionymi”.(…)
3. Policjanci w toku wykonywania czynności służbowych mają obowiązek respektowania
godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka. (…) Należy nadmienić,
że składający oświadczenie w imieniu policji podkom. Rafał Prokopczyk w jego dalszej
części znów kłamie, że zostałam poinformowana o możliwości użycia wobec mnie środków
przymusu bezpośredniego. Nic takiego nie miało miejsca. Natomiast prawdą jest że
policjant przeprowadził kontrolę osobistą. Należy podnieść, że niezbędną przesłanką
podjęcia czynności kontroli osobistej przez policjanta jest stwierdzenie przez niego
zaistnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia. 
Ustawodawca zróżnicował przesłanki umożliwiające legitymowanie i dokonywanie kontroli
osobistej, o czym wielu policjantów nie wie, co jest skutkiem kształcenia ich do
zawodu nie przez prawników, ale przez innych policjantów nieposiadających udokumentowanej
wiedzy prawniczej. To tak, jakby porównywać leczenie zęba u dentysty a u kowala.
Obydwaj usuną ząb, ale nie znaczy że kowal usunie ten właściwy. Dlatego, aby podnieść
wiedzę policji, tj. poprawić to, czego nieprzygotowani merytorycznie do służby policjanci
często nie wiedzą, pouczam panów policjantów, że sposób dokonywania kontroli osobistej
precyzuje rozporządzenie wydane na podstawie art. 15 ust. 8 Ustawy o Policji. Zgodnie
z normą zawartą w tym przepisie Kontrola osobista powinna być przeprowadzona z poszanowaniem
godności osoby kontrolowanej, przez osobę tej samej płci. Ponadto obowiązkiem policjanta
jest dopuszczenie do kontroli osoby trzeciej wskazanej przez osobę kontrolowaną.
Odstąpienie od ww. reguł jest ściśle określone w niżej cytowanych przepisach i nie
pozostawia policjantom dowolności interpretacji. Jedynie w przypadku wskazanym w§
16 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2005 r. w sprawie sposobu
postępowania przy wykonywaniu niektórych uprawnień policjantów, mamy do czynienia
z katalogiem otwartym przesłanek (zwrot „w szczególności”) dotyczącym sytuacji, 
w których kontrola musi być przeprowadzona niezwłocznie. Wtedy kontrola może być
dokonana w dowolnym miejscu, przez policjanta odmiennej płci. Przesłanka niezwłocznego
przeprowadzenia kontroli może być też podstawą odmowy uczestniczenia osoby trzeciej
w kontroli, przy założeniu, że jej obecność utrudniałaby lub uniemożliwiałaby przeprowadzenie
kontroli w sposób niezwłoczny. Przybliżmy treść przepisów rozporządzenia: § 2. 1.
Policjant, który przystępuje do czynności służbowych (…) jest obowiązany podać swój
stopień, imię i nazwisko w sposób umożliwiający odnotowanie tych danych, a także
podstawę prawną i przyczynę podjęcia czynności służbowej. § 16. 1. Policjant przy
przeprowadzaniu kontroli osobistej wykonuje kolejno następujące czynności: 1) określone
w § 2 ust. 1 (…) 2) sprawdza zawartość odzieży osoby kontrolowanej i przedmioty,
które znajdują się na jej ciele, nie odsłaniając przykrytej odzieżą powierzchni 
ciała; 3) sprawdza zawartość podręcznego bagażu oraz innych przedmiotów. które posiada
przy sobie osoba kontrolowana; 4) odbiera osobie kontrolowanej posiadaną broń lub
inne niebezpieczne przedmioty mogące służyć do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia
albo przedmioty mogące stanowić dowody w postępowaniu lub podlegające przepadkowi;
5) legitymuje osobę kontrolowaną. 2. Kontrolę osobistą powinien przeprowadzać policjant:
1) tej samej płci, co osoba kontrolowana: 2) w miejscu niedostępnym w czasie wykonywania
kontroli dla osób postronnych. 3. Jeżeli kontrola osobista musi być przeprowadzona
niezwłocznie, w szczególności ze względu na okoliczności mogące stanowić zagrożenie
dla życia, zdrowia ludzkiego lub mienia, może jej dokonać policjant płci odmiennej,
także bez zachowania warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, ze szczególnym uwzględnieniem
art. 15 ust. 6 4. Osoba poddana kontroli osobistej może przybrać do tej czynności
osobę przez siebie wskazaną. Policjant jest obowiązany dopuścić osobę wskazaną do
udziału w czynności, chyba że jej obecność utrudniałaby lub uniemożliwiałaby przeprowadzenie
czynności. 5. Policjant może przybrać do obecności przy kontroli osobistej osobę
trzecią. jeżeli uzna to za konieczne dla uzyskania celu kontroli. Jak wynika z §
2 ust. 1 Rozporządzenia w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 5 Ustawy o Policji, policjant
który chce przystąpić do czynności kontroli osobistej ma obowiązek wyjaśnić dlaczego
jego zdaniem zaistniała przesłanka uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa
lub wykroczenia. Nie ma tutaj pola na dowolność, a przekroczenie uprawnień przez
policjanta w tym zakresie może być przesłanką złożenia zażalenia do prokuratora 
na podstawie art. 15 ust. 7 Ustawy o Policji lub wystąpienie z powództwem cywilnym
w związku z naruszeniem lub zagrożeniem naszych dóbr osobistych. Co więcej, policjant
wykazał się totalną ignorancją obowiązujących norm regulujących przeprowadzanie 
interwencji, co jest winą osób przygotowujących go do służby i egzaminujących go.
Policjant, aby mógł właściwie wykonywać nałożone na niego obowiązki ustawowe, powinien
posiadać wiedzę w dziedzinie prawa, i to nie tylko prawa karnego. Nie bez znaczenia
pozostaje znajomość przepisów postępowania administracyjnego. Policja w zakresie
wskazanym przepisami prawa administracyjnego jest organem prowadzącym postępowanie
administracyjne. Źródłem poznania zasad przeprowadzania postępowania administracyjnego
są przepisy Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego(
k.p.a.). Postępowanie administracyjne powinno się toczyć z poszanowaniem zasad sformułowanych
w k.p.a. (tj. w szczególności zasady przestrzegania prawa materialnego i procesowego
w postępowaniu — art. 7 k.p.a., zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania
administracyjnego do władzy publicznej — art. 8 k.p.a., zasady informowania stron—
art. 9 k.p.a., czynnego udziału stron w postępowaniu — art. 10 k.p.a., zasady przekonywania
w postępowaniu administracyjnym — art. 11 k.p.a., szybkości postępowania — art. 
12 k.p.a.), tym niemniej dla niniejszego zagadnienia kluczowego znaczenia nabiera
zwłaszcza zasada wyrażona w art. 11 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji
publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy
załatwianiu sprawy. Podstawowym celem tego przepisu jest doprowadzenie do wykonania
przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu.

Jako, że policjant dokonujący interwencji w mojej ocenie nie wie, jak należy wskazać
podstawę prawną, informuję, że decyzję administracyjną — tj. akt jednostronny o 
charakterze władczym -można oprzeć wyłącznie na przepisie prawa o charakterze powszechnie
obowiązującym. Co do zasady, przepisy prawa procesowego nie mogą być samoistną podstawą
prawną decyzji administracyjnej (wyjątkiem jest np. art. 105 k.p.a.). Podstawę prawną
należy wskazać precyzyjne, tj. wszystkie powszechnie obowiązujące przepisy (wraz
ze wskazaniem konkretnego artykułu, paragrafu, punktu itd.), które były podstawą
rozstrzygnięcia (tj. zarówno przepisy prawa materialnego, jak i procesowego) wraz
z podaniem źródła ich publikacji. Organ powinien wskazać wszystkie zmiany przywoływanego
aktu prawnego do dnia wydania decyzji (a tym samym unikać stosowania klauzuli „ze
zmianami”). Niepodanie podstawy prawnej lub powołanie się na niewłaściwy przepisy
powoduje, że decyzja jest wadliwa. Należy bowiem odróżnić sytuację wydania decyzji
bez podstawy prawnej od wydania decyzji bez powołania podstawy prawnej, która obiektywnie
istnieje, a jedynie w wyniku uchybienia organu nie została zamieszczona lub została
zamieszczona w sposób wadliwy. Samo bowiem niezamieszczenie w decyzji podstawy prawnej
nie stanowi przesłanki stwierdzenia nieważności wydanej w ten sposób decyzji. Ponieważ
stanowi to uchybienie przepisom postępowania administracyjnego. Może skutkowa, uchyleniem
decyzji administracyjnej tytko w razie stwierdzenia, że miał istotny wpływ na wynik
sprawy (por. wyrok N. z dnia 16 kwietnia 1997 r., I SAIKr 970/96). Może to nastąpić
w następstwie wniesienia odwołania od decyzji (art. 138 S 2 k.p.a.) bądź skargi 
sądu administracyjnego (ad. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 
r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (0z.U. 2012.270 – j.t. ze
un, -dalej P.P.s.a., Jeżeli natomiast podstawa prawna nie istnieje, decyzja jako
wydana z podstawy prawnej jest decyzją nieważną, którą to nieważność winien stwierdzi
organ na mocy z art. 156 § 1 pkt 2 kp.a. bądź sad administracyjny na mocy art. 145
1 pkt 2 p.p.ps.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Rozumiem, że policja ma teraz dużo pracy i ciąży na nich duży obowiązek, jednakże
mój przypadek nie jest jedyny. Nie miejsce i pora aby opisywać nierzetelne działania
Policji tak wobec obywateli jak też wewnątrz tej instytucji. Może pora rozpaczać
dyskusję nad zmianą wadliwie działającej służby i powołanie formacji podlepiaj bezpośrednio
pod Prokuratorów, którzy posiadają większą wiedzę i przygotowanie do zabezpieczenia
przestrzegania prawa niż w mojej ocenie niekompetentni komendanci – ich niekompetencja
jest dowiedzione poprzez to,  że nie panują nad swoimi podwładnymi i ich zachowaniem.
Bo nie wierzę, żeby wydawali swoim podkomendnym rozkazy łamania prawa. Ja nigdy 
nie miałam problemów z prawem i jest mi bardzo przykro, że spotkała mnie takie okoliczności,
minęło kilka dni a ja nadal nie mogę się pozbierać

Czy pan policjant dyskryminuje z uwagi na płeć, skoro stwierdził, że gdybym była
mężczyzną potraktowałby mnie inaczej?  Nieuzasadniona przemoc wobec kobiety zasłaniając
się mundurem… Poza tym  policjant podczas interwencji, nie byt przepisowo umundurowany.
Gdzie czapeczka?

Uważam, te należy tą sprawę wyjaśnić i tym policja wykaże się honorem i wyda zgodne
z prawdą oświadczenie  korygujące nieprawdę napisaną w jej poprzednim oświadczeniu.

Jak wynika z paragrafu 2 ust. 1 Rozporządzenia w zw. art. 15 ust. 1 pkt 5 Ustawy
o Policji , policjant który chce przystąpić do czynności kontroli osobistej ma obowiązek
wyjaśnić dlaczego jego zdaniem zaistniała przesłanka uzasadnionego podejrzenia popełnienia
przestępstwa lub wykroczenia. Nie ma tutaj pola na dowolność, a przekroczenie uprawnień
przez policjanta w tym zakresie może być przesłanką złożenia zażalenia do prokuratora
na podstawie art. 15 ust. 7 Ustawy o Policji lub wystąpienie z powództwem cywilnym
w związku z naruszeniem lub zagrożeniem naszych dóbr osobistych, oraz złożeniem 
do prokuratury doniesienia o popełnieniu przestępstwa z art. 231 Ustawy z dnia 6
czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U.2019.0.1950 t.j.): § 1. Funkcjonariusz publiczny,
który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na
szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do
lat 3. § 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia
korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do
lat 10. wraz z wnioskiem o bezwzględne ściganie i ukaranie sprawcy, jak również 
o pogwałcenie wielu przepisów prawa międzynarodowego w tym konwencji Organizacji
Narodów Zjednoczonych, ale o tym porozmawiamy na wokandzie.