# Insulina a zegar biologiczny: Czy będzie to klucz do rozszyfrowania otyłości?

- Link: https://tko.pl/228170,2024,02,20,insulina-a-zegar-biologiczny-czy-bedzie-to-klucz-do-rozszyfrowania-otylosci
- Published: 2024-02-20T07:25:18+01:00
- Author: Ola

**W olsztyńskim Instytucie Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności Polskiej Akademii Nauk
naukowcy przeprowadzili ważne badania, których wyniki zostały opublikowane w prestiżowym
czasopiśmie „Nutrition”. Ich odkrycia dostarczają nowych informacji na temat związku
między zegarem biologicznym a wrażliwością tkanki tłuszczowej na działanie insuliny,
szczególnie w kontekście otyłości.**

Jak tłumaczą naukowcy z Olsztyna, zegar biologiczny odgrywa kluczową rolę w regulowaniu
wielu procesów w naszym organizmie. Z ich badań wynika, że w podskórnej tkance tłuszczowej
ekspresja genów zegara biologicznego takich jak NR1D2 i DBP, które są związane z
działaniem insuliny, jest niższa u osób otyłych w porównaniu z osobami o prawidłowej
masie ciała.

Prof. Marek Strączkowski z IRZiBŻ PAN wyjaśnia, że „im wyższa ekspresja tych genów
w tkance tłuszczowej, tym wyższa wrażliwość organizmu na insulinę”. To z kolei prowadzi
do lepszej regulacji poziomu glukozy we krwi. Insulina jest kluczowym hormonem, 
który wspomaga transport glukozy do komórek, obniżając tym samym poziom glukozy 
we krwi. Insulinooporność to stan, którego obecność, choć sam w sobie nie jest chorobą,
może sprzyjać rozwojowi cukrzycy typu 2, chorób serca, niektórych nowotworów czy
chorób neurodegeneracyjnych.

Naukowcy z IRZiBŻ PAN zbadali ekspresję genów zegarowych w podskórnej tkance tłuszczowej
osób z nadwagą lub otyłością przed i po 12-tygodniowym programie restrykcyjnej diety,
a także przeprowadzili badania grupy kontrolnej z prawidłową masą ciała. Stosując
metodę klamry metabolicznej, którą uznaje się za najdokładniejszą metodę pomiaru
aktywności insuliny w ciele, badacze stwierdzili, że redukcja masy ciała skutkuje
wzrostem ekspresji genów zegara.

– Początkowo osoby otyłe miały niższą ekspresję genów zegara biologicznego w podskórnej
tkance tłuszczowej niż osoby z grupy kontrolnej – wskazuje profesor. – Po redukcji
masy ciała u badanych ta ekspresja wzrosła – dodał. Naukowiec podkreślił także znaczenie
dalszych badań w tym kierunku, w tym w hodowli komórkowych, co może pomóc w lepszym
zrozumieniu patogenezy insulinooporności.

Z uwagi na znaczenie badań dla szczegółowego poznania mechanizmów otyłości i insulinooporności
prace badawcze w olsztyńskim Instytucie będą kontynuowane, co ma w przyszłości przyczynić
się do opracowania nowych metod prewencji i leczenia problemów zdrowotnych.

źródło: UM Olsztyn, fot. UM Olsztyn