# Jerzy Popławski, wnuk warmińskiego bohatera w Narodowy Dzień Niepodległości: „o polskość trzeba było się bić” - Link: https://tko.pl/177869,2022,11,11,jerzy-poplawski-wnuk-warminskiego-bohatera-w-narodowy-dzien-niepodleglosci-o-polskosc-trzeba-bylo-sie-bic - Published: 2022-11-11T10:16:00+01:00 - Author: Redakcja TKO **Nieprzypadkowo rozmawiamy w wigilię Narodowego Święta Niepodległości, które obchodzimy 11 listopada. Pana nazwisko za sprawą Pana dziadka – Augusta Popławskiego – na trwale związało się z tą ziemią i symbolizuje dążenie mieszkających na Warmii Polaków do przynależności do Rzeczypospolitej.** Rzeczywiście moja rodzina jest związana z tą ziemią od pokoleń. Dlatego śmiało mogę powiedzieć o sobie, że jestem stąd, że jestem Warmiakiem. Jednocześnie w nie mniejszym stopniu moi przodkowie poczuwali się do polskości. Byli Polakami. **Dzisiaj przyjmujemy to za rzecz oczywistą, że mieszkamy w Polsce jako Polacy. Ale nie zawsze tak było.** Przez lata pruskich rządów na tych ziemiach o polskość trzeba było się bić. Bić dosłownie, ale także kultywując i propagując polski język, kulturę i zwyczaje. Pokolenia mieszkających tu Polaków swoim zaangażowaniem w sprawę polską doprowadziły do tego, że dziś Warmia jest częścią Rzeczypospolitej i nikt nie wyobraża sobie, że mogłoby być inaczej. **I tu dochodzimy do Pańskiego dziadka – Augusta Popławskiego** Mój dziadek był jednym z tych, który z walki o polską Warmię uczynił sens swojego życia. Urodził się w 1879 roku w podolsztyńskim Miodówku, obecnie leżącym w gminie Stawiguda. Jak wielu mieszkańców Warmii wyemigrował potem za pracą. Dziadka los rzucił do Westfalii, gdzie działał w polskich organizacjach. Po powrocie na Warmię– w 1909 roku – osiadł w Małych Pluskach. [[ August Popławski z ojcem Michałem **Potem przyszedł rok 1918 i tak długo wyczekiwana przez Polaków niepodległość.** Niestety ta niepodległość nie była udziałem wszystkich Polaków. Polacy na Warmii nadal formalnie mieszkali w Prusach. Mój dziadek już w 1918 roku organizował w Pluskach wiec, podczas którego domagano się równouprawnienia języka polskiego. Potem został komisarzem w Warmińskim Komitecie Plebiscytowym, który miał zdecydować o przynależności państwowej Warmii. **Wtedy plebiscyt zakończył się klęską i ziemia warmińska pozostała w Prusach, a zaraz potem w Niemczech.** To prawda. Złożyło się na to wiele czynników. Także i to, że plebiscyt odbywał się w kulminacyjnym momencie wojny polsko – bolszewickiej, co nie skłaniało do opowiedzenia się za przynależnością do Polski. Jednak dziadek ani na chwilę nie porzucił swojej polskiej i społecznej działalności. Po przegranym plebiscycie urządził w swoim domu polską bibliotekę. Był także inicjatorem powołania polskiej szkoły w Pluskach, która ostatecznie powstała w 1930 roku. **Z czasem Polakom na Warmii działo się jednak coraz gorzej.** Tak rzeczywiście było. Niemcy bardzo nieprzychylnie patrzyli na działalność polskich organizacji na tym terenie. Po dojściu do władzy Hitlera represje nasiliły się. W 1937 roku polska szkoła, którą współtworzył mój dziadek, została zamknięta. **Niedługo potem August Popławski zmarł.** Dziadek zmarł w 1942 roku. Nie doczekał do prawnego usankcjonowania polskości ziemi warmińskiej. Zbudował jednak podwaliny pod polską państwowość na naszych ziemiach, co jest powodem do dumy mojej i całej rodziny. Jest to także dla mnie zobowiązaniem, by kultywować pamięć o nim, jego działalności i osiągnięciach. [[ Jerzy Popławski z małżonką na grobie Augusta Popławskiego **W tych działaniach wspiera Pana grono zaangażowanych społeczników.** Jestem im za to bardzo wdzięczny, bo to zadanie ponad siły i możliwości jednej osoby. Szczególnie dumny jestem z tego, że staraniem wielu osób skwer w Pluskach – miejscu, z którym tak bardzo związany był dziadek nadano jego imię. Wmurowano także pamiątkową tablicę ufundowaną przez pana Rafała Szczepańskiego – przedsiębiorcę bardzo związanego z naszym regionem, który angażuje się w kultywowanie historii i kultury naszej ziemi. **Z pewnością to dla Pana rodziny bardzo ważne. W końcu to część Waszej tożsamości?** Nie ukrywam, że dla mojej rodziny dziedzictwo Augusta Popławskiego jest niezwykle ważne. Ale przecież nie tylko o moją rodzinę tu chodzi. Staram się kultywować pamięć o nim, bo walka o polskość Warmii była przez lata domeną zainteresowania jedynie historyków. Dla szerszej publiczności pozostawała nieznana. Dlatego tak bardzo zależy mi na upowszechnieniu tej wiedzy i pamięci o tych, dzięki którym jako Polacy możemy dzisiaj żyć i rozwijać się we własnym kraju. **Czy planuje Pan kolejne przedsięwzięcia popularyzujące polską historię Warmii?** Wspólnie z panem Rafałem Szczepańskim planujemy kolejne inicjatywy. Ta działalność ma jeszcze przed sobą wielki potencjał, bo przez lata pracy polskich działaczy i społeczników na Warmii była zapomniana, a z pewnością niedoceniania. Nie chodzi tu o podkreślanie zasług mojej rodziny, ale o oddanie sprawiedliwości wielu, często dotąd bezimiennych Polakom, którzy są ojcami i matkami polskiej Warmii. Tej sprawie chcemy się poświęcić.