# Wodociągi nie zgadzają się z zarzutami Wód Polskich - Link: https://tko.pl/133005,2021,12,20,wodociagi-nie-zgadzaja-sie-z-zarzutami-wod-polskich - Published: 2021-12-20T16:12:04+01:00 - Author: Redakcja TKO **Czy władze Olsztyna domagały się zbyt wysokich kwot za wodę w marcu tego roku?**** Tak twierdzą Wody Polskie, ale nie zgadza się z tym Zarząd Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. w Olsztynie. ** W marcu przedstawiciele Wód Polskich deklarowali, że zaproponowane przez PWiK podwyżki są zbyt duże oraz, że nie zgodzą się na tak radykalne wzrosty cen, zwłaszcza w dobie pandemii COVID-19. Wskazywali na [swojej stronie](https://bialystok.wody.gov.pl/aktualnosci/1229-taryfa-stawek-za-wode-i-scieki-w-olsztynie-zostala-zatwierdzona), że przedsiębiorstwo nie zweryfikowało kosztów wynikających z inwestycji modernizacyjno- rozwojowych, nie wyjaśniło kosztów wynagrodzeń oraz niewłaściwie zaplanowało koszty energii elektrycznej, usług obcych, czy kosztów zbiorowego odprowadzania ścieków o pomniejszenie ich wysokości o koszty związane z odprowadzaniem wód opadowych.  Organ regulacyjny stwierdził również nieuzasadnione przeznaczenie wypracowanego zysku na wypłatę dywidendy Prezydentowi Miasta [Olsztyn](https://tko.pl/olsztyn). Wyprowadzenie zysków poza Spółkę powodowało tym samym generowanie wyższych kosztów utrzymania przedsiębiorstwa. Niedawno opisaliśmy to w artykule, ale zarzuty stawiane przez rządową agencję dementuje Jarosław Słoma reprezentujący miejskie wodociągi. W obszernym piśmie przesłanym do redakcji wyjaśnia swoje stanowisko, które publikujemy w całości: „Stawki opłat za dostawę wody, odbiór i oczyszczanie ścieków są opracowywane na podstawie obowiązujących przepisów prawa, w tym ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz wydanym na jej mocy rozporządzeniu tzw. taryfowym. Przepisy te regulują zasady, zgodnie z którymi, przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne muszą mieć zapewnione warunki do świadczenia ciągłości usług, tj. dostaw odpowiedniej jakości wody, odprowadzania i oczyszczania ścieków. Na podstawie ww. aktów prawnych, koszty ujęte we wnioskach taryfowych nie są i nie mogą być kształtowane dowolnie, a wręcz przeciwnie, muszą znajdować podstawę prawną i wynikać z rzetelnej kalkulacji (za przekazanie nieprawdziwych informacji przedsiębiorstwu grozi kara pieniężna). Informujemy, że dane i wyniki zaprezentowane we wniosku taryfowym zostały przygotowane z największą możliwą starannością i profesjonalizmem, w tym przede wszystkim z poszanowaniem zasady zapewnienia ochrony odbiorców usług przed nieuzasadnionym wzrostem cen i stawek opłat, ale równocześnie uwzględniając konieczność uzyskania niezbędnych przychodów. Przedsiębiorstwo starało się w jak największym stopniu wyjść naprzeciw oczekiwaniom odbiorców w kierunku utrzymania cen na jak najniższym poziomie, jednak ostatecznie podwyżki okazały się zarówno nieuniknione jak i uzasadnione. Główną przyczyną wzrostu taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków było niedoszacowanie cen w poprzedzającym okresie taryfowym. Jest to związane przede wszystkim ze wzrostem kosztów funkcjonowania niezależnych od przedsiębiorstw wod.-kan., takich jak: — koszty energii elektrycznej (podwyżki cen energii sięgają nawet kilkudziesięciu procent; wprowadzono nową pozycję – tzw. opłatę mocową; koszt energii elektrycznej w kosztach ogółem przedsiębiorstw wod.-kan. to ok. 10-15%);— koszty odbioru i zagospodarowania osadów ściekowych (prognozowany wzrost kosztów w ciągu najbliższych 12 miesięcy wynosi średnio 18,7%; wzrost cen związany jest z niewielką liczbą podmiotów realizujących te usługi, brak konkurencji i wyspecjalizowanych instalacji); — koszty wynagrodzeń (w ciągu 3 lat nastąpił wzrost wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę o ponad 33% – z 2 100 zł brutto w 2018 r. do 2 800 zł brutto w 2021 r., wzrost wysokości minimalnej stawki godzinowej z 13,7 zł do 18,3 zł, wzrost wysokości odpisów na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, wzrost kosztów związany z wprowadzeniem Pracowniczych Planów Kapitałowych); — rosnące opłaty za korzystanie ze środowiska, w tym opłaty na rzecz Wód Polskich; — drastyczny wzrost cen materiałów i urządzeń (co powoduje wzrost kosztów eksploatacji i realizowanych inwestycji i remontów); Należy zwrócić uwagę, że taryfy muszą umożliwić nie tylko pokrywanie kosztów bieżącej eksploatacji i remontów, ale także finansowanie inwestycji w zakresie utrzymania i rozwoju infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Pochodną realizowanego, kontynuowanego planu inwestycyjnego zapewniającego odbiorcom wysoki standard usług są przede wszystkim amortyzacja i raty kapitałowe ponad amortyzację, które odpowiadają za pozostałą część uzasadnionego wzrostu taryf. Podkreślić również należy, że Przedsiębiorstwo ustalając opłaty za wodę i ścieki uwzględnia poziom obciążenie tymi opłatami budżetu rodzinnego, czyli tzw. dostępność cenową. Ustalana jest ona w oparciu o metodykę zastosowaną w projektach unijnych z dofinansowaniem UE. Zgodnie z jej wytycznymi akceptowalny społecznie poziom obciążenia dochodu rozporządzalnego opłatami za wodę i ścieki w przeliczeniu na 1 osobę nie powinien przekraczać 3 proc. Poziom obciążenia budżetu rodzinnego planowanymi opłatami za świadczone przez Spółkę usługi w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków w okresie taryfowym nie przekracza wskazanej wartości. Oznacza to, że planowany wzrost taryf wod.-kan. jest na poziomie akceptowalnym i nie obciąża nadmiernie odbiorców usług. Pozostaje od około 10 lat na podobnym poziomie dostępności cenowej. Mając na uwadze dywidendy wypłacone z wypracowanego zysku należy zauważyć, że Przedsiębiorstwo w okresie poprzedzającym wprowadzenie obecnych taryf odnotowało stratę na działalności wodno-kanalizacyjnej a wypracowany zysk był efektem jedynie osiąganych pozostałych przychodów operacyjnych. Ostatnia wypłata dla Zgromadzenia Wspólników została dokonana z zysku roku 2017 roku w wysokości 500 tys. zł. Wskazujemy, iż stosownie do brzmienia art. 191 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 z późn. zm.), a zatem aktu prawnego rangi ustawowej, wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników. Uprawnienie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, jest podstawą zawarcia w Umowie spółki regulacji dotyczącej przeznaczenia czystego zysku m. in. na wypłatę tegoż czystego zysku wspólnikom proporcjonalnie do posiadanych udziałów. Zapisy Rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz.U. 2018 poz. 472), a w szczególności § 3 pkt 1 lit a) oraz b) nie mogą zatem być interpretowane w taki sposób, który powodowałby pozbawienie wspólnika spółki kapitałowej jednego z jego elementarnych uprawnień w postaci uzyskiwania dywidendy z wypracowanego przez spółkę zysku. Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z definicją „niezbędnych przychodów” w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz.U. 2020 poz. 2028), przez niezbędne przychody rozumie się wartość przychodów w danym roku obrachunkowym, zapewniających ciągłość zbiorowego zaopatrzenia w wodę odpowiedniej jakości i ilości i zbiorowego odprowadzania ścieków, które przedsiębiorstwo wodociągowo- kanalizacyjne powinno osiągnąć na pokrycie uzasadnionych kosztów, związanych z ujęciem i poborem wody, eksploatacją, utrzymaniem i rozbudową urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, oraz osiągnięcie zysku. Jeżeli zatem sam ustawodawca stanowi, że osiągnięcie zysku jest składową niezbędnych przychodów to nie może organ regulacyjny, w sposób władczy rozstrzygać w jaki sposób zysk zostanie wykorzystany przez przedsiębiorstwo.”